Przyszedł poniedziałek i zamiast normalnego neutralnego wpisu, muszę dać upust różnym refleksjom, które pojawiły się po obserwacji blogów i komentarzy. Zatem jeszcze dwa słowa o Chinach. Nie traktujcie przy tym poniższych twierdzeń, jak …..

Pzdr – Igor

Czynniki kulturowo-historyczne może nie są najistotniejsze, ale ich zrozumienie pozwala dość dokładnie określić sytuację oraz zrozumieć możliwe działania grup uwikłanych, niestety dla mnie to wiedza tajemna, co zresztą ewidentnie widać po wpisie. Ale, tak jak mówiłeś, nie ma tu dobrych rad.

Mozliwe też, że tybetańczycyy staną się żywymi eksponatami, tak jak indianie w USA.

Przykro mi, że czujesz się bezsilny. Ale patrząc na zaangażowane siły czasem rzeczywiście mozna odnieść wrażenie, że jest się jednie małym ziarenkiem piasku na dużej plaży (z drugiej strony, cholernie dużo tam takich małych ziarenek i nawet Chiny to tylko 1,3 miliarda z nich).

Po uruchomieniu dwa lata temu linii kolejowej do Lhasy, do Tybetu wciąż napływa sporo Chińczyków. Podobno rząd wręcz płaci ludziom, jeśli chcą się tam przenieść. Nowo przybyli Chińczycy otwierają tam nowe biznesy, w których zatrudniają również głównie innych nowo przybyłych Chińczyków – i to nawet nie z jakichś rasistowskich pobudek, ale z tego prostego powodu, że Tybetańczycy są mniej wykształceni i nie mają doświadczenia. Przez ten napływ ludności, przywożącej skok cywilizacyjny i własne zwyczaje, Tybetu w Tybecie jest coraz mniej.

Chińczycy są bardzo przedsiębiorczym narodem i jeśli zwietrzą interes w przeniesieniu się do Tybetu, to masowo zaczną to robić. A rząd dba o to, żeby stworzyć tam atrakcyjne warunki – poprzez różnego rodzaju zachęty ekonomiczne. Nie zdziwiłbym się, gdyby Lhasa za 10 lat miała grubo ponad milion mieszkańców (przy dzisiejszych 250 tys.), z czego znaczna większość to będą Chińczycy. Pamiętaj, że w Chinach milion mieszkańców to takie małe miasto, a 250 tys. to zapadła dziura. W Chinach jest 60 miast z populacją powyżej miliona – dla porównania w Polsce miasto na sześćdziesiątym miejscu pod względem populacji ma około 100 tys. ludzi. Do tego, żeby populacja Lhasy eksplodowała, nie trzeba bardzo wiele.

Od osoby, która była w Tybecie kilka lat temu oraz kolejny raz w zeszłym roku, słyszałem, że Lhasa już teraz to całkiem inne miasto niż wcześniej. Da się to zauważyć na każdym kroku – i jeśli czują to turyści, to tym mocniej muszą to czuć autochtoni.

Zapomnij więc o małych kroczkach i o tym, że Tybet za 50 lat cokolwiek by osiągnął, bo za 50 lat nie byłoby już tego samego Tybetu. Za 50 lat będzie tam może 10% Tybetańczyków i będą żyli w świecie ani trochę nie podobnym do tego jaki wcześniej znali.

Ta kolonizacja to oczywiście tylko jedna strona medalu. Po drugiej stronie są próby sabotowania i wykorzenienia tybetańskich tradycji przez różnego rodzaju zakazy i represje ze strony państwa.

Ten proces “zachińszczania” Tybetu drastycznie przybrał ostatnio na sile, stąd jak mniemam dzisiejszy zryw Tybetańczyków – choć niestety jest to raczej taki ostatni krzyk rozpaczy.